Opdracht : de dag van gisteren

Herinneren
Gisteren was weer een heel drukke dag. Om 9u moest ik in Hasselt zijn voor onze WO dag.
Ik moet zeggen dat ik daar weer een beetje wijzer geworden ben over wat men eigenlijk verwacht van het vak WO.
De motivatie van de leerkrachten straalt er echt vanaf. Men wil ons effectief laten inzien dat dit vak super belangrijk is in de ontwikkeling van een kind en dat je daar als leerkracht een heel belangrijke rol in speelt. Vond het mooi om te zien dat de gedrevenheid van de leerkracht er voor kan zorgen dat jezelf opnieuw motivatie vind om er net als hun volledig voor te gaan.

Na de les had ik met mijn vriendin afgesproken om al wat kerstinkopen te doen. Door ons ontzettend druk schema moesten we nu wel gaan, er waren geen andere dagen meer vrij.

Na het shoppen hadden de ouders van mijn vriendin eten voorzien, we konden dus direct aanschuiven aan te tafel.
Ik had ook beloofd om Sarina mee te helpen haar klasje in te richten voor Sinterklaas. Ze is enkele jaren geleden ook afgestudeerd als kleuterjuf hier op de Khlim.

's avond waren we uitgenodigd op een feestje. Je ziet dat alles in een ijltempo elkaar opvolgt.

Erkennen
Ik denk dat de hulp aan mijn vriendin wel iets is wat ik kan beschrijven als iets heel belangrijk.
Samen een klasje inrichten voor het thema Sinterklaas. Ervoor zorgen dat die peutertjes maandag een waaw gevoel krijgen als ze zien wat er allemaal voor hun gemaakt is.

Herkennen
Zoals ik hierboven reeds gezegd heb denk ik dat de gezichtjes van die peutertjes boekdelen zullen spreken. Dit is iets wat men niet verwacht en zal voor vele echt supertof zijn. Sarina zei al dat die peutertjes over niets anders meer spreken de laatste weken.
Je geeft die kinderen een goed gevoel, zorgt dat ze in een veilige omgeving zitten.
God wil volgens mij ook voor iedereen een veilige omgeving. Het gaat hier niet enkel om de pakjes en de snoepjes.
Peuters hebben het soms moeilijk als ze het klasje binnenkomen, maar dit zal nu helemaal anders zijn.
Jezus was er ook om de mensen die het een beetje moeilijker hadden te helpen. Op welke wijze dan ook.

Hoe zou ik nu God omschrijven ?
God blijft voor mij iets onwezenlijks, iets wat niet echt tastbaar is. Het is door gebeurtenissen dat je je kan afvragen als hij er nu is of niet ?
In kleine goede dingen die met je gebeuren, maar ook in de mindere periodes.
Ik vraag me soms af waar die keuze gemaakt wordt. Wie bepaalt wat er met je gebeurd ? Is er iemand die de touwtjes in handen heeft of is het louter toeval ?
En wat na je aardse leven ? Is er dan nog iets ? Ga je de God dan eindelijk ontmoeten ?
Ik vind het vreemd en raar te gelijk om hier zo over na te denken?